Vrijdag 17 april was het zo ver. De laatste wedstrijd van Waalkanters 2 in de SOS competitie. Van te voren was het al bekend; het team kon niet meer degraderen, maar ook niet meer promoveren. Heel veel stond er dus niet op het spel, behalve de roem en eigen rating punten. En de tegenstander? Dat was Elster Toren 1 en zij waren voor deze ronde al kampioen.

De laatste ronde werd, zoals altijd in een gezamenlijke ronde gespeeld. In totaal werden er 96 schakers verwacht. Reden voor mij om deze avond maar eens langs te gaan en de Waalkanters 2 te supporteren. De speellocatie was tegenover een kerk en de zaal hing dan ook vol met citaten uit de bijbel. Na het parkeren viel mij een speciale parkeer plek op: ‘gereserveerd voor Predikant’ met 2 diagonale lijnen in het vak… dat kan niet anders dan een teken zijn. Dit wordt een avond van de Bisschoppen, dit wordt de avond van de lopers!  

Maar ja, die bisschoppen, die moesten nog even wachten. De kersverse kampioen Elster Toren had de kriebels van het kampioenschap blijkbaar nog in hun lichaam zitten.  Drie van de zes spelers waren 30 minuten te laat! Als Waalkanter moet je dan wachten. We weten allemaal dat dit vervelend is, je bent opgeladen voor de wedstrijd, klaar om te starten, maar je mag nog niet. Een oplossing hier is meestal een extra rondje rondje lopen en een kopje koffie drinken.

Nadat de tegenstander compleet was werd het tijd om een rondje langs de borden te maken. En wat bleek? De avond van de bisschoppen vormde zich steeds al! Joost op bord 3, kwam met zijn vertrouwde Trompowski (Lg5) en Ricardo kreeg het Londen Systeem (Lf4) voor zijn kiezen.

Naarmate de avond vorderde kregen de Waalkanters het langzaam aan lastig. Op bord 1 kwam Arian een pionnetje achter te staan en zijn loper (!!) op c1 bleek lang gedoemt om zijn geïsoleerde pion op b2 te dekken. Bij bord 2 was het een evenwichtige situatie voor Eric, waar langzaam aan wat spanning werd op gebouwd op de open c-lijn met wat Torens en Dames. Joost had een mat dreiging op h3 af te slaan, maar dit was geen moeite voor hem en hij wist zijn a-pion redelijk ver aan de andere kant van het bord te krijgen. De partij van Ricardo (bord 4) begon al behoorlijk complex te worden en hij leek in het gedrang te komen; een pionnetje achter en een dame op de 7^e rij. Nooit prettig, gelukkig was er enige compensatie doordat hij zijn toren op de 2^e rij van zijn tegenstander had weten te krijgen. De pot van Peter op bord 5 lag redelijk in evenwicht, met vooral wat spanning over de diagonalen met, alweer de lopers, die naar de centrum pionnen staarden, voor zowel zwart als wit.

Op bord 6 zette de tegenstander van Albert al de aanval in voordat hij kon rokeren. Door de slecht geplaatste loper van Albert koste dit hem een pionnetje, maar hij wist het knap dicht te houden. Met nog maar 5 minuten op de klok en Albert met 35 zag zijn tegenstander er geen heil meer in en ze besloten er een remise van te maken. Dit tijdsvoordeel in de eindfase is niet onbekend voor de heer Sluiter, die een snelle speler is. Maar ik kwam erachter dat hij ook op andere manieren slim wat tijd pakt. Bij de heren toiletten stond een rij en alle schakers bleven daar (te) braaf wachten terwijl hun tijd weg tikte. Albert was pragmatisch en schoot het dames toilet binnen, vrouwelijke schakers waren er immers deze avond niet te vinden. Zo pak je dus ook tijd! Bij schaken bepaald de mindset alles.

Terug naar de borden; na de remise van Albert was het Arian die moest opgeven. Zijn achterstand van inmiddels 3 pionnen werd hem uiteindelijk te veel. Ook Eric moest in zijn tegenstander de meerdere erkennen; de uitwisseling op de eerder genoemde c-lijn pakte voor hem nadelig uit en kost hem een pion en een vervelende toren op de 7^e rij… dit zou toch de avond van de lopers worden? Het resulteerde in een stelling die niet te houden was. Oei, 2.5 – 0.5 achter… ook voor Peter (bord 2) ging het de verkeerde kant op; zijn mislukte mat aanval kost hem zijn dame. De 3.5 punten en dus de overwinning waren binnen voor Elster Toren, het leek dan toch de avond van de (kerk?) toren te worden. Joost had inmiddels 1 van zijn pionnen tot de overkant van het bord gekregen waardoor zijn tegen stander zijn Toren moest opgeven. Daarintegen waren de zwarte pionnen zo ver doorgelopen dat ook Joost er een Toren voor moest geven. In de eindspel situatie die daaruit resulteerde was de koning van Joost op a8 te ver verwijderd van de andere pionnen, wat hem uiteindelijk zijn kop koste.

Maar het echte spektakelstuk van de avond had zich enkele minuten hiervoor afgespeeld op bord 4. Ricardo had het met een pion minder moeilijk, maar beide heren leefde op de increment van hun klok. Dapper en onbevreesd bleef hij terug knokken. Tot het fantastische moment dat wit een schaakje over het hoofd zag wat tot een mat in vijf kon leiden! Met enkel 10 seconden op de klok gaf Ricardo schaak en wist het juiste vervolg te vinden doormiddels van een toren offer! Een paar zetten later was het mat. Vervolg op de stelling hieronder: 1. Rc7 Qd6+ 2. Kg1 Rxg2+ 3. Kf1 Rg1+ 4. Ke2 Qh2+ 5. Kd3 Qd2#

 Prachtig gespeeld van Ricardo tegen een tegenstander met maar liefst 300 rating punten meer. Eindstand: 4.5 – 1.5. Helaas een verlies voor Waalkanters 2, maar wel met de partij van de avond gezien met een prachtig toren offer.

Terug naar huis denk ik na over “De avond van de Toren”. Het was een prachtige schaakavond en wat bedenk ik me. Ik ben er trots op om een Waalkanter te zijn!