Tijdens de rit naar de Meern in Utrecht flitste er veel door mijn gedachten.

Ruim een jaar geleden heeft de wedstrijdleiding een andere koers uitgezet en ik heb nooit durven dromen dat we op meerdere fronten competitief zouden zijn. In navolging van het 1^e team speelden onze schakers van het 4^e team voor de hoofdprijs tegen Trio 2. Tsja denk je dan hebben we de juiste keuzes gemaakt, is de opstelling goed, klopt de bordvolgorde, is het zelfvertrouwen optimaal. Veel vragen waar je niets mee kunt en aan het einde van de avond krijg je het antwoord. Ik hoop dan dat iedereen geniet van deze mooie affiche, want al deze schakers gaan serieus om met hun hobby. Jordy had duidelijk aangegeven dat hij andere zaken aan zijn hoofd had en niet in staat was optimaal te presteren. Ik vond het goed dat hij aangegeven heeft dat hij met zijn gedachten elders was, daar kan je dan op anticiperen.

Er flitste van alles door mijn gedachten, maar als teamleider weet ik als geen ander, dat als de wedstrijd begonnen is, dan kun je er niets meer aan veranderen. Het individu achter het bord heeft de regie en ik kan het aanschouwen en ondergaan.

Jordy stond me op te wachten in een klein zaaltje en na een rondje langs de borden zijn we aan de koffie gegaan. Het was voor hem een spannende avond, deze jonge ambitieuze captain zag nu voor het eerst als buitenstaander het team aan het werk. Hoe staan we ervoor vroeg hij me. Altijd lastig te beantwoorden, want de avond was jong.

Langs de borden leek er voorzichtig wat patroon in de wedstrijd te komen naar mate de avond vorderde.

Andre keek tegen een open H lijn. Rokeren of pareren dat was het dilemma. Andre zag het probleem en zocht naar het juiste vervolg. Gelukkig nam hij zijn tijd, raakte niet in paniek en bracht de stelling in evenwicht. Zo kennen we hem.

Ben was in een gesloten spel beland. Druk in het centrum, kleine zetten en voorzichtig proberen een voordeel op te bouwen. Het worden dan zulke complexe stellingen, dat ik me er niet aan waag om iets te voorspellen op zo’n bord. De mannen waren aan elkaar gewaagd.

Arno heeft iets met het Londonsysteem; hij ziet het overal en iedereen speelt het! Met wit of zwart Arno is de man. Een krachtige Pirc met zwart uit de hoge hoed. Uit mijn laatste analijse van de partij tegen Arno viel het mij op dat Arno erg precies speelt. Niet te veel en niet te weinig, gewoon nauwkeurig en misschien weleens te voorzichtig. De partij was in evenwicht en onze nieuwbakken kampioen speelde met vertrouwen.

Gerard bouwde zij partij evenwichtig op en vooral met wit weet Gerard altijd hoe hij zijn stukken moet positioneren om het kleinste voordeel te verzilveren. Zijn tegenstander had het moeilijk.

Peter, blinkt de laatste tijd uit door heel evenwichtig te spelen. Weinig fout en Peter speelt met de juiste vorm van agressie die hij lang, heel lang vasthoudt. In de partij en stelling zag je dat Peter de bovenliggende partij was en zijn tegenstander volgde….

Freek heeft zich dit seizoen tot een perfecte kopman ontpopt. Scherp, evenwichtig en foutloos en verrassend in het eindspel.

Naarmate de avond vorderde ontwikkelde de partijen zich naar het midden en eindspel.

Andre verraste me, omdat hij zijn positie omgetoverd had naar een winnende positie. De tijd was weer redelijk in evenwicht.

Bij Ben was een paard op hol geslagen en Ben moest hard werken om hier een oplossing voor te vinden.

Waar Arno weinig fout deed, kwamen de eerste barsten in de verdediging van de tegenstander, pionnen voordeel en een gunstige positie met de torens.

Gerard duwde zijn tegenstander steeds verder in het gareel en winst begon kwam steeds dichterbij.

Daarna ging het snel en onverwachts.

Andre op weg naar de winst liet zich verrassen en ging mat. Gerard had de hele koningsvleugel onder controle en niets leek promotie nog in de weg te staan. Zijn tegenstander gaf op.

Bij Ben was het op hol geslagen paard de genade klap en Ben capituleerde.

2-1 achter en 3 partijen aan de gang. Dit worden spannende momenten voor een competitie leider. Arno kwam gelukkig steeds beter te staan de stand op het bord gaf extra druk om te winnen. Arno ging ervoor en de toren op de 2^e lijn deed zijn vernietigende werk. Zijn tegenstander gaf het op.

Het lot lag op de borden van Freek en Peter. Winst verlies of remise? De tijd deed zijn werk en Peter vroeg of hij remise aan kon bieden. Na een klein misverstand kwam Peter remise overeen. Ik zeg altijd remise volstaat, maar dat schepte verwarring en  ik zal in het vervolg ja of nee zeggen. Freek, in een riante positie, nam genoegen met een halfje en zijn tegenstander zag dat dit het maximaal haalbare voor hem was.

Sjappo heren en gefeliciteerd met dit mooie kampioenschap.

Albert